HISTORIA HOKEJA NA TRAWIE

Wstęp

Hokej na trawie jest jedną z nielicznych gier zespołowych, w których Polska od kilkudziesięciu lat utrzymuje się w światowej czołówce. Polacy pięciokrotnie uczestniczyli w Igrzyskach Olimpijskich, sześciokrotnie startowali w finałach Mistrzostw Świata, ani razu nie zabrakło ich na rozgrywanych od 1970 roku Mistrzostwach Europy. Jeszcze większe sukcesy Polska odnosi w preferowanej przez wielu widzów i uznawanej powszechnie za szybszą, bardziej dynamiczną i atrakcyjniejszą 6-osobowej odmianie hokeja - hokeju halowym. Niedawno cieszyliśmy się z wicemistrzostwa świata zdobytego przez naszą reprezentację pod wodzą trenera Jerzego Jóskowiaka i klubowego Pucharu Europy wywalczonego po wspaniałej grze przez poznańskiego Pocztowca - zespół trenowany przez Zbigniewa Rachwalskiego. Reprezentacja kraju dwukrotnie stawała na podium halowych Mistrzostw Europy, zaś polska młodzieżówka sięgnęła w 1996 roku po tytuł najlepszej drużyny Starego Kontynentu. 

Mimo to powszechnie hokej na trawie nie jest w Polsce uważany za dyscyplinę popularną. Czy słusznie? Jego debiut na ziemiach polskich to wszakże początek XX wieku, a miejsce, w którym pojawiły się pierwsze drużyny "laskarzy" - to podobnie jak w przypadku piłki nożnej - kolebka polskiego sportu - Lwów. Mistrzostwa Polski rozgrywano już w latach 20-tych, reprezentacja kraju zadebiutowała w 1929 roku, a więc zaledwie kilka lat po reprezentacji Polski w piłce nożnej. Wreszcie pierwszy wielki sukces i szóste miejsce naszych laskarzy na Igrzyskach Olimpijskich to rok 1952. 

Teoretycy sportu podkreślają wysokie walory zarówno sportowe jak i wychowawcze najstarszej spośród odmian hokeja. Z jednej strony hokej to sport ogólnorozwojowy - bazujący na dobrym przygotowaniu kondycyjnym, koordynacji ruchowej, nienaganności techniki i zwinności, z drugiej sport uchodzący w świecie za elitarny - uprawiany przez najbardziej nobilitowane sfery w Anglii, traktowany jako podstawowy sport przez klasę średnią w Holandii, powszechnie uprawiany także w Niemczech i na niemal całym terenie byłego Imperium Brytyjskiego. Hokej na trawie jest sportem, w którym takie zjawiska jak doping, chamstwo na trybunach, chęć zwycięstwa za wszelką cenę są rzadkością, sportem, który nie stanowi dla zawodnika przeszkody w realizowaniu innych celów życiowych, który w założeniu jest grą dla ludzi kulturalnych, wykształconych, dla członków przyszłych elit.

Historia i współczesność hokeja na trawie

O ile korzenie hokeja na trawie sięgają czasów starożytnych, kiedy to praktykowano pierwsze, prymitywne rodzaje zabaw z piłką i kijem stanowiące pierwowzór naszej dyscypliny sportu, to początek jej współczesnej historii sięga 1875 roku. Wówczas nastąpiło ujednolicenie przepisów gry, która po dzień dzisiejszy uważana jest za sport dla dżentelmentów, którzy na boisku używają nie tylko siły i sprytu, ale także głowy niezbędnej przy uprawianiu hokeja na trawie.

Kariera olimpijska hokeja rozpoczęła się w 1908 roku podczas igrzysk w Londynie. Zyskiwał on coraz większą popularność, dzięki temu że uprawiali go przedstawiciele największych światowych imperiów, krzewiąc miłość do hokeja między innymi w Azji, gdzie nową dyscyplinę pokochano od razu. Indie - największa potęga hokeja na trawie przez dziesięciolecia, licząc od 1928 aż do czasów współczesnych zachowały status hokejowej potęgi, w której w przeciwieństwie do kontynentu europejskiego największą konkurencją dla hokeja jest nie piłka nożna, a krykiet.

Polacy mogą poszczycić się szóstym miejscem podczas IO w Helsinkach (1952) oraz dwukrotnie ósmym miejscem podczas Mistrzostw świata w 1982 i 1986 roku, kiedy to trenerem kadry narodowej był Marek Cichy. Sukcesy może nie olśniewające, ale braku bardziej doniosłych można dopatrywać się w pieniądzach, a raczej ich niewystarczającej ilości inwestowanej w hokej na trawie.

O ile w hokeju na boiskach otwartych nie jesteśmy potęgą, to zimowa odmiana dyscypliny, gdzie rywalizacja toczy się na hali to domena biało-czerwonych oraz naszych zachodnich sasiadów - Niemców. W czołówce światowej znajdujemy się od końca lat 80-tych XX wieku, a odkąd wprowadzono do kalendarza hokejowego Mistrzostwa Świata w rywalizacji halowej, co miało miejsce w 2003 roku, reprezentacja Polski dwukrotnie sięgała po tytuł drugiej drużyny globu, ustepując tylko i wyłącznie zespołowi niemieckiemu.

Jeśli chodzi o rozwój hokeja na terenie kraju, praktycznie od zawsze dominującym regionem jest Wielkopolska. Stąd pochodzą największe kluby, stąd wywodzi się wielu wybitnych hokeistów, tutaj w Poznaniu znajduje się siedziba Polskiego Związku Hokeja na Trawie. Od 1990 roku, kiedy po tytuł najlepszej drużyny kraju sięgnął zespół Pomorzanina Toruń rywalizacja o najwyższe cele na krajowym podwórku rywalizują zespoły z Wielkopolski. Nieco bardziej wyrównana jest walka wśród kobiet, ale wynika to raczej z małej ilości drużyn kobiecych nad Wisłą.

Inne ważne ośrodki hokejowe to Siemianowice Śląskie, Toruń oraz dwie położone obok siebie miejscowości w województwie Kujawsko-Pomorskim: Rogowo i Gąsawa skąd wywodzi się wielu wybitnych zawodników i trenerów. Hokej na trawie możemy obejrzeć także w Łodzi, Skierniewicach, Wrocławiu, Nysie,a od niedawna także w stolicy.

Istniejący praktycznie od początku XXI wieku Sokół Warszawa ma ambicje przywrócić w świadomościach mieszkańców stolicy o hokeju na trawie, jako sporcie olimpijskim z bogatymi korzeniami, które po krótce przedstawiliśmy. Czy uda się nam kontynuować tradycję Rzemieślnika Warszawa zależy także od Was.